Wat is een arbocatalogus?

Uitgangspunt van de Arbo-wet 2007 is dat werkgevers samen met de werknemers bepalen hoe de veiligheidsdoelen worden bereikt, die de overheid heeft vastgesteld. Hun afspraken moeten worden vastgelegd in een arbocatalogus. Binnen een branche of sector kunnen er ook afspraken gemaakt worden tussen werkgevers- en werknemersorganisaties in een arbocatalogus per sector. Zolang er geen arbocatalogus is voor een bepaalde sector, blijven de beleidsregels voor die sector gelden.

Op 1 januari 2010 vervielen alle beleidsregels. De Arbeidsinspectie controleert of een bedrijf de veiligheidsdoelen haalt en maakt daarbij gebruik van de arbocatalogus voor dat bedrijf of voor die sector.

De overheid gaat ervan uit dat werkgevers en werknemers zelf heel goed in staat zijn om een arbocatalogus op te stellen. Daarom moeten de catalogi wel aan de Arbeidsinspectie worden voorgelegd ter goedkeuring, doch worden niet uitgebreid getoetst. Er wordt vooral gelet op het volgende:

  • Staat in de arbocatalogus beschreven voor welk bedrijf of welke branche hij bedoeld is?
  • Vertegenwoordigen de opstellers van de arbocatalogus de werkgevers en werknemers in dit bedrijf of deze branche?
  • Is de catalogus beschikbaar en bekend bij werkgevers en werknemers?
  • Worden de doelvoorschriften van de overheid gehaald met de afspraken in de arbocatalogus? Dit wordt getoetst met een quickscan.
  • Is de arbocatalogus begrijpelijk, logisch en niet in strijd met de wet?

De Arbeidsinspectie gebruikt catalogi die deze toets doorstaan als leidraad bij een inspectie. Als er nog geen arbocatalogus is, blijven voorlopig de arbobeleidsregels gelden. De beleidsregels geven aan hoe het vereiste beschermingsniveau bereikt kan worden, maar zijn geen bindende voorschriften. Zodra een arbocatalogus tot stand komt en goedgekeurd wordt door de overheid, vervallen de arbobeleidsregels voor die sector.